اختلالات خواب در بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن؛ چرا خواب این بیماران اهمیت ویژه‌ای دارد؟

خواب باکیفیت یکی از مهم‌ترین ارکان حفظ سلامت جسم و روان است. با این حال، بسیاری از افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن از مشکلات خواب رنج می‌برند. این اختلالات نه‌تنها کیفیت زندگی را کاهش می‌دهند، بلکه می‌توانند روند درمان بیماری را نیز تحت تأثیر قرار دهند. تحقیقات نشان داده‌اند که بین بیماری‌های مزمن و اختلالات خواب یک رابطه دوطرفه وجود دارد؛ یعنی بیماری مزمن می‌تواند باعث اختلال خواب شود و از سوی دیگر، خواب نامناسب نیز ممکن است علائم بیماری را تشدید کند.

در این مقاله به بررسی ارتباط اختلالات خواب با بیماری‌های مزمن، علائم، علل و راهکارهای درمانی خواهیم پرداخت.

اختلالات خواب چیست؟

اختلالات خواب به مجموعه‌ای از مشکلات گفته می‌شود که باعث کاهش کیفیت، مدت یا زمان‌بندی خواب می‌شوند. این اختلالات می‌توانند به صورت کوتاه‌مدت یا مزمن بروز کنند و عملکرد روزانه، تمرکز، خلق‌وخو و سلامت عمومی فرد را تحت تأثیر قرار دهند.

شایع‌ترین اختلالات خواب عبارت‌اند از:

  • بی‌خوابی (Insomnia)
  • وقفه تنفسی هنگام خواب (آپنه خواب)
  • سندرم پای بی‌قرار
  • خواب‌آلودگی بیش از حد در طول روز
  • اختلالات ریتم شبانه‌روزی خواب

بیماری‌های مزمنی که بیشترین تأثیر را بر خواب دارند

بیماری‌های قلبی و عروقی

افراد مبتلا به نارسایی قلبی، فشار خون بالا یا بیماری عروق کرونر بیشتر از سایرین دچار اختلالات خواب می‌شوند. تنگی نفس شبانه، درد قفسه سینه و آپنه خواب از مهم‌ترین عواملی هستند که خواب این بیماران را مختل می‌کنند.

دیابت

نوسانات قند خون، تکرر ادرار در شب، نوروپاتی دیابتی و دردهای عصبی می‌توانند خواب بیماران دیابتی را مختل کنند. همچنین کمبود خواب کنترل قند خون را دشوارتر کرده و مقاومت به انسولین را افزایش می‌دهد.

بیماری‌های مزمن ریوی

افراد مبتلا به آسم، بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) یا فیبروز ریوی معمولاً در طول شب به دلیل سرفه، خس‌خس سینه یا تنگی نفس بارها از خواب بیدار می‌شوند.

آرتروز و دردهای مزمن

درد مداوم مفاصل یا ستون فقرات یکی از مهم‌ترین دلایل بی‌خوابی در بیماران مبتلا به بیماری‌های اسکلتی-عضلانی است. کمبود خواب نیز حساسیت بدن به درد را افزایش می‌دهد و یک چرخه معیوب ایجاد می‌کند.

بیماری‌های کلیوی

بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه ممکن است دچار سندرم پای بی‌قرار، خارش شدید، گرفتگی عضلات و خواب‌آلودگی روزانه شوند که همگی کیفیت خواب را کاهش می‌دهند.

بیماری‌های عصبی

بیماری‌هایی مانند پارکینسون، ام‌اس و آلزایمر معمولاً با اختلالات خواب همراه هستند. این بیماران ممکن است دچار بی‌خوابی، کابوس، خواب‌آلودگی روزانه یا اختلال در چرخه خواب شوند.

بیماری‌های روان‌پزشکی

افسردگی، اضطراب و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) از شایع‌ترین علل بی‌خوابی مزمن هستند. از سوی دیگر، کمبود خواب نیز می‌تواند علائم این بیماری‌ها را تشدید کند.

چرا بیماری‌های مزمن باعث اختلال خواب می‌شوند؟

دلایل مختلفی در این موضوع نقش دارند، از جمله:

  • درد مزمن
  • التهاب مداوم در بدن
  • تنگی نفس یا مشکلات تنفسی
  • تغییرات هورمونی
  • مصرف برخی داروها
  • اضطراب و نگرانی درباره بیماری
  • کاهش فعالیت بدنی

گاهی نیز خود بیماری باعث تغییر در عملکرد مغز و سیستم تنظیم خواب می‌شود.

علائم اختلال خواب در بیماران مزمن

افراد مبتلا ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

  • سخت به خواب رفتن
  • بیدار شدن‌های مکرر در طول شب
  • بیدار شدن خیلی زود از خواب
  • احساس خستگی پس از بیدار شدن
  • خواب‌آلودگی در طول روز
  • کاهش تمرکز و حافظه
  • تحریک‌پذیری و تغییرات خلقی

اختلال خواب چه تأثیری بر بیماری‌های مزمن دارد؟

بی‌توجهی به مشکلات خواب می‌تواند پیامدهای مهمی داشته باشد، از جمله:

  • افزایش فشار خون
  • کنترل دشوارتر قند خون
  • تشدید دردهای مزمن
  • ضعف سیستم ایمنی
  • افزایش خطر بیماری‌های قلبی
  • کاهش پاسخ به درمان
  • افزایش احتمال بستری شدن در بیمارستان
  • کاهش کیفیت زندگی

به همین دلیل درمان اختلال خواب بخشی مهم از مدیریت بیماری‌های مزمن محسوب می‌شود.

چگونه اختلالات خواب در این بیماران تشخیص داده می‌شود؟

پزشک با بررسی شرح حال، معاینه و در صورت نیاز انجام آزمایش خواب (پلی‌سومنوگرافی)، علت اختلال خواب را مشخص می‌کند. گاهی نیز از پرسشنامه‌های استاندارد خواب یا دستگاه‌های ثبت خواب خانگی استفاده می‌شود.

راهکارهای درمان

درمان بسته به علت زمینه‌ای متفاوت است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درمان مناسب بیماری اصلی
  • اصلاح داروهایی که خواب را مختل می‌کنند
  • رعایت بهداشت خواب
  • درمان شناختی-رفتاری برای بی‌خوابی (CBT-I)
  • درمان آپنه خواب با دستگاه CPAP در صورت نیاز
  • کنترل درد مزمن

• فعالیت بدنی منظم متناسب با شرایط بیمار
• کاهش مصرف کافئین و نیکوتین در ساعات پایانی روز
• تنظیم ساعت خواب و بیداری

مصرف داروهای خواب‌آور باید فقط با تجویز پزشک انجام شود، زیرا در برخی بیماران مزمن ممکن است عوارض یا تداخل دارویی ایجاد کنند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر بیش از سه هفته دچار اختلال خواب هستید یا مشکلات خواب باعث خستگی شدید، خواب‌آلودگی روزانه، کاهش عملکرد، تشدید بیماری زمینه‌ای یا اختلال در فعالیت‌های روزانه شده است، لازم است توسط پزشک یا متخصص طب خواب ارزیابی شوید.

جمع‌بندی

اختلالات خواب در بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن بسیار شایع هستند و نباید به عنوان بخشی طبیعی از بیماری نادیده گرفته شوند. خواب کافی و باکیفیت نقش مهمی در کنترل بیماری، کاهش علائم، بهبود عملکرد سیستم ایمنی و افزایش کیفیت زندگی دارد.

درباره‌ی نگارنده

حتما ببینید

باورهای غلط رایج درباره خواب از دیدگاه پزشکی؛ واقعیت چیست؟

باورهای غلط رایج درباره خواب را از دیدگاه پزشکی بشناسید. در این مقاله با واقعیت‌های علمی درباره مدت خواب، خر و پف، قرص خواب، الکل، خواب‌آلودگی روزانه و سایر باورهای نادرست آشنا شوید.

دیدگاهتان را بنویسید